BCAA چیست؟
BCAA چیست؟
BCAA یا همان شبکه های آمینواسیدی، آمینواسیدهای بنیادی به نام
های leucine، isoleucine و valine هستند. ترکیب این سه امینواسید تقریبا
۳/۱ ساختار بافت ماهیچه ای را در بدن انسان تشکیل می دهد. شبکه های
آمینوسیدی (BCAA) نقش بسیار مهمی در ترکیب پروتیینی (محصول پروتیین ها که
توسط آمینواسیدها در سلول به منظور شکل گیری و ایجاد عضله ساخته می شوند)
ایفا می کنند.
BCAA (شبکه های آمینواسیدی) چه عملکردی دارند؟
آمینواسیدها قالب های ساختاری و عناصر بنیادی و سازنده پروتیین ها هستند. زمانی که غذای حاوی پروتیین می خورید، پروتیین موجود در آن در معده و روده هضم می شود.
طی این فرایند پروتیین به ذرات آمینواسید و
زنجیره های کوتاه تری از آمینواسید تجزیه می شود. این آمینواسیدها به
اندازه کافی کوچک هستند تا جذب جریان خون شوند.
زمانی که آمینواسیدها یکباره وارد جریان خون می شوند اثرات آنها به طور
گسترده تمام قسمت های بدن را در بر می گیرد. امینواسیدها در ترمیم ماهیچه
(ساختمان ضعیف ماهیچه)، عملکردهای بنیادی مغز و حتی در رشد موها نقش دارند.
موارد ذکر شده تنها بخش ناچیزی ازرویدادهای طبیعی در بدن است که توسط
آمینواسیدها تحت تاثیر قرار می گیرند.
خط سیرمتابولیکی ( دگرگون شونده یا سوخت و سازی) چیست؟
برای درک اهمیت BCAA یا همان شبکه های آمینواسیدی در ساختار و
بازسازی عضله لازم است بدانید خط سیر متابولیکی (سوخت و ساز) چیست. خط سیر
متابولیکی زنجیره ای از واکنش هایی است که درون سلول (به خصوص سلول بافت
عضلانی) به وقوع می پیوندند. زمانی که مقادیر کافی از BCAA مورد استفاده
قرار می گیرند خط سیر متابولیکی خود را ایجاد کرده که منجر به افزایش
محصولات پروتیینی می شود. این بدان معناست که بافت های عضلانی بیشتری شکل
خواهند گرفت و ماهیچه ها سریع تر ترمیم می شوند.
BCAA و رشد ماهیچه:
به طور کلی بعد از یک جلسه تمرینات استقامتی، بدن در حالت کاتابولیکی (تجزیه بافت ماهیچه ای) و کمبود ترکیب پروتیینی قرار می گیرد زیرا خط سیر علامت دهنده MAPK …. (شیوه اختصاصی بدن که رشد ماهیچه را نشان می دهد) فعال می شود. با وجود این که این مسأله راهی برای افزایش ترکیب پروتیینی است اما به اندازه زمانی که با BCAA ترکیب می شوند موثر نیست.
هر دو مسیر به صورت مستقل از یکدیگر عمل می
کنند. به همین دلیل زمانی که مقادیر کافی از BCAA پس از تمرینات خورده می
شوند (معمولا به صورت نوشیدنی پس از تمرین) بدن با استفاده از مقادیر مطلوب
ترکیب پروتیینی در وضعیتی از هیپوتروفی (رشد عضو) قرار می گیرد. این موضوع
برای ورزشکاران بسیار حایز اهمیت است زیرا مدت زمان بهبودی و بازسازی را
کاهش می دهد و منجر به افزایش سرعت تقویت و بهبودی عضلات ضعیف بدن می گردد.
تفاوت میان آمینواسیدهای ضروری و غیر ضروری:
آمینواسیدهای ضروری: Histidine (نوعی آمینواسید که از پروتیین
ماهی بدست می آید)، Isoleucine (آمینواسیدی که به عنوان ماده ای مغذی در
پروتیین ها یافت می شود)، Leucine (نوعی آمینواسید که از آبکافت پروتیین ها
حاصل می شود)، Lysine (نوعی آمینواسید که از آبکافت پروتیین ها حاصل می
شود)، Methionine (آمینواسیدی که جهت درمان بیماری کبد مورد استفاده قرار
می گیرد)، phenylalanine (آمینواسیدی که حالتی شفاف و بلورین دارد)،
Tryptophan (نوعی آمینواسید اروماتیکی)، valine (آمینواسیدی که در پروتیین
های گیاهی و جانوری یافت می شود).
آمینواسیدهای غیر ضروری: Alanine، Arginine، Aspartic acid (نوعی آمینواسید
بلورین که در پروتیین های گیاهی یافت می شود و در بدن انسانها و حیوانات
تولید می شود)، Cysteine، Cystine، Glutamic acid (آمینواسیدی که در سوخت و
ساز مواد بسیار مهم است)، Glutamine، Glycine (آمینواسیدی که در ترکیبات
الی استفاده می شود)، Hydroxyproline، Proline (آمینواسیدی که در کلاژن
(پروتیین رشته ای انحلال ناپذیر) یافت می شود)، Serine (آمینواسیدی که از
ویتامین های B6 و نیاسین بدست می آید)، Tyrosine (آمینواسید بدست آمده از
تجزیه پروتیین ها).
آمینو اسیدهای ضروری نمی توانند توسط بدن ساخته شوند. بایستی آنها را از طریق غذاهای پروتیینی کامل ویا ترکیبات غذاهای گیاهی نا کامل بدست آورید.
منبع : آریا تن ورز پویا